sayfa - 27

Aniden yukarı taraftan gelen gıcırtılarla irkildi. etrafındaki diğer dümencilerde homurdanmaya başladı:

“Allah kahretsin,yine başladı lanet olasıcası”

“ahh. bir yanında olaydımda,sana göstereydim. kafanda paralardım.”bunlar söylendi durdu. Kaptan Joseph hergün aynı vakitlerde eline aldığı keman denen bir müzik aletini çalmaya çalışıyordu. aleti hiç görmemişlerdi. görmekte istemiyorlardı. ayrıca hiç çalamıyordu,zaten beceriksizin tekiymiş.

Az sonra,lostromosunun çaldığı piyanonun sesi gelince şikayetçi sesler sustu. aman Allah'ım bu ne ahenkli bir sesti. herkes büyük bir coşku ve sevinçle onu dinliyordu. araya yine o berbat gıcırtılar girince yine homurtular. işte kötü şeyler olmasaydı,iyi şeyler nasıl anlaşılabilirdiki.

Tam iki yıl olmuştu. denizi,o zamandan beri hiç görmemişti. güverteden gökyüzündeki kuşlara bakıp,sonsuzmuş gibi gelen ufuk,hatta insanın gözlerini kamaştıran güneş. hepsini çok özlemişti.