sayfa - 24

Güm. işte bu son atıştı. acaba bizden mi ondan mı?şu kesindi ki,gemimiz aldığı aşırı yaralara dayanamayıp batmaya başladı. sağa yatıyorduı. ortalık hala sahte sisle kaplıydı.

Az önce Cehennemi hatırlatan bu ortam aniden durgunlaşmıştı. kaptan hiçbir ses duymuyordu. kulakları sağırlaşmıştı. Denizin serin dalgaları suratına dokunuyor. sadece belli belirsiz önündeki korkunç manzaraya bakıp,ağlamak istiyor. ama onuda başaramıyordu. ıslak alnından burun kenarlarına oradan aşağıya doğru sulu kan canını yakarak akıyor,çenesinde birleşerek ıslak sakalını kızıla boyuyordu.

Ve gemi gıcırtılar,köpükler,anaforlar çıkartarak battı. her taraf ya ceset ya da inleyen yaralı doluydu. kaptan da bu yaralılardan biriydi. fıçılar,sandıklar,cesetler. kaptan,geçen seneden beri duyduğu,bugün iki defa gördüğü bu manzarayı,artık şahsen tecrübe etmişti. bunu yaşayanların ne gibi şeylerle karşılaştığını eğer yaşayabilirse ileride çok iyi anlayacaktı.